'Het Akkoord van Schokland' druk bezocht
Het Millennium Ontwikkelingsdoelen-evenement op Schokland was een groot succes. Veel bezoekers sloten een akkoord met de overheid om een bijdrage te leveren aan de Ontwikkelingsdoelen
--------------------------------------------------------------------------------
Afgelopen zaterdag kwamen meer dan vierduizend mensen naar het uitverkochte evenement om hun betrokkenheid bij armoedebestrijding te tonen. 'Het Akkoord van Schokland' is een initiatief van het kabinet waar particulieren, bedrijven en instellingen een akkoord kunnen sluiten met de overheid om een bijdrage te leveren aan één van de acht Millennium Ontwikkelingsdoelstellingen (MDG's).
37 akkoorden zijn inmiddels afgesloten met in totaal 400 bedrijven, instellingen en organisaties. Daarnaast hebben ook talloze particulieren akkoorden gesloten. Voorbeelden van particuliere bijdragen zijn 'ik rijd alleen nog in een zuinige auto' of 'ik koop alleen fair trade producten'. Mensen die ook graag willen meewerken aan het bereiken van de Millennium Ontwikkelingsdoelstellingen kunnen terecht op de site www.hetakkoordvanschokland.nl.
Tijdens het evenement maakte minister Koenders (Ontwikkelingssamenwerking) bekend dat het kabinet vijftig miljoen euro beschikbaar stelt om de plannen en initiatieven te ondersteunen.
Schokland voelt nog altijd als Schokland
SCHOKLAND - Een straffe wind waait over het voormalige eiland in de Zuiderzee. De elementen laten zich goed voelen op Schokland dat ooit was omgeven door water.
De afgelopen jaren heeft het Flevolandschap zeker 5,5 miljoen euro gespendeerd om Schokland in ere te herstellen. Een ontmoeting met het landschap, natuur en cultuurhistorie van een eiland op het droge is het uitgangspunt van Schokland van nu. Kroon op het werk was de vuurtoren waarin het licht zaterdag voor het eerst werd ontstoken, op de publieksdag voor Schokland.
Een familie met wortels op Urk pauzeert kort na het middaguur bij een picknicktafel bij de Misthoorn. Met de wind in de rug kijken de vijf broers, een zus en aanhang uit over de voormalige haven waar nu nog een plas water rest. "Onze grootvaders zijn hier vaak geweest'', zegt Hein Hakvoort. "Als ze dan met hun botters verwaaiden, gingen ze naar de haven van Schokland. Voor ons is dit een bijzondere plek. Hier hebben onze grootvaders gelopen.''
Schokland was dit jaar één van de haltes van de familiedag voor de Hakvoorts die over het gehele land zijn uitgezworven. De roots liggen op Urk en daar hoort Schokland ook bij. " Dit is een belangrijke plek'', legt Hendrik Hakvoort uit. "Kijk eens naar de loopplank rond de haven. Toen was daar geen leuning. Daar liepen ze dan, over die plank, het eiland en naar de kerk op de noordpunt.''
Ze zijn al vaker op Schokland geweest, de Hakvoorts. "Eigenlijk moet je met de fiets komen. Dat is zo mooi.''
Een hoogbejaard echtpaar loopt het pad van de terp naar beneden. Ze houden elkaar stevig vast om de harde wind te trotseren. Ze hebben een lange rit gemaakt om Schokland te bezoeken, vanuit het Brabantse Heusden. "Ik ken Schokland van de prenten uit mijn jeugd'', zegt Jan van der Steenhoven. "Ik kan me die beelden nog zo goed herinneren. Ik wilde het voormalige eiland nu wel eens een keertje zien.''
Het was een eind rijden voor de tachtigers. " Ach ja, we gingen vroeger altijd naar Noorwegen, dan kan dit ritje ook nog wel. Het was de moeite waard. Het was prachtig, en interessant.'' Jaarlijks bezoeken duizenden mensen Schokland dat als Neerlands trots staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Als gidsende vrijwilliger van het Flevolandschap leidt Klaas Werkman menige bezoeker over het voormalige eiland. "De rust, het kleinschalige en toch aantrekkelijke bos, de geschiedenis. Dat spreekt de mensen aan. En het leven van toen. De armoede van Schokland probeer ik altijd maar te relativeren. Ja, Schokland was arm, maar datzelfde gold voor de meeste vissersdorpen van toen.'' De bezoekers komen overal vandaan. "Zelfs uit Japan. Ik vertelde een Italiaans kind dat het water hier drie meter hoog stond. Hij wilde meteen weg.''
Ontruiming in 1859
Door zware stormen en landafslag kalfde Schokland in de negentiende eeuw steeds verder af. Instandhouding was te duur, en omdat de veiligheid van de bewoners in het geding was, gaf koning Willem III in 1859 het bevel tot ontruiming. Daarna werd het eiland nauwelijks kleiner.
Tot 1932 lag Schokland als eiland in de Zuiderzee, later het IJsselmeer. Sinds de drooglegging van de Noordoostpolder maakt het deel uit van het vasteland.
Schokland bijna nieuw ‘nieuw’ dorp in polder
SCHOKLAND - Het project ‘Schokland op de Kaart’ gaat een nieuwe fase in. En dat betekent dat Schokland binnen afzienbare tijd ook letterlijk op de kaart komt te staan. Het gemeentebestuur van Noordoostpolder heeft ingestemd met de uitvoering van het project.
Het gevolg is de bewoners van Schokland (het gaat om vier adressen) en de exploitanten van het restaurant, het museum en de Lichtwachterswoning een ander adres krijgen. Ook komt Schokland als eigen plaats in het telefoonboek te staan. Het is één van de plaatsen met de minste nummers. Ook het postrayon wijzigt van Ens in Schokland. Aan de grenzen komen komborden te staan.
Het doel van ‘Schokland op de Kaart’ is om de positie van het voormalige eiland Schokland nadrukkelijker aan te geven. De stuurgroep Schokland hoopt daarmee een impuls te geven aan recreatie en toerisme in het gebied en nog meer de bijzondere positie als werelderfgoed te benadrukken. Schokland als elfde dorp is veel herkenbaarder. Een Brabander die niet bekend is in de polder en naar Schokland wil, zoekt in de telefoongids op Schokland. Hij weet niet dat hij onder Ens moet zoeken.
Gemeente en TPG hadden geruime tijd discussie over de omvang van het postcodegebied Schokland. TPG gaf de voorkeur aan het complete werelderfgoed als grenzen, zo’n duizend hectare. De wens van de gemeente het gebied te beperken tot het voormalige eiland, iets meer dan honderd hectare, kreeg de voorkeur. Dat is ook het gebied dat mensen als het eiland Schokland ervaren.
Schokland.org
| Zoeken |
Vuurtoren terug op Schokland
SCHOKLAND - De vuurtoren is terug op de noordpunt van Schokland, in de schaduw van de Lichtwachterswoning en aan de haven van Oud - Emmeloord.
De terugkeer van de lichtopstand is onderdeel van het project Redding Schokland van het Flevolandschap. Vorige maand werd in dat kader de oude Schokker begraafplaats op de noordpunt in ere hersteld. Het project wil een stukje geschiedenis van het werelderfgoed Schokland weer voelbaar maken.
Het derde en laatste project op de noordpunt van Schokland is het plaatsen van een spatscherm rond de Lichtwachterswoning, zoals dat er vroeger ook stond. Op een feestelijke publieksdag op 12 mei sluit het Flevolandschap het project af.
Het Flevolandschap zet een nieuwe stap in het zichtbaar maken van een stukje Schokland-geschiedenis. De vuurtoren is terug op de noordpunt.
De lichtopstand is symbool van het Zuiderzeeverleden van Schokland. De vuurtoren op de noordpunt moet er omstreeks 1915 zijn geplaatst. Dus meer dan vijftig jaar na de ontruiming van het eiland. Een lichtwachter was er nog wel en de haven van Emmeloord was een schuilplaats voor schepen die de Zuiderzeestormen ontvluchtten. Het gebeurde in een tijd dat steeds meer schepen kozen voor de route 'om de west'. Die was weliswaar gevaarlijker bij storm, maar omdat de zwaardere schepen een grote diepgang hadden was de ondiepe route aan de oostkant van het eiland evenmin van gevaren ontbloot. De lichtopstand verdween toen Schokland opging in de Noordoostpolder. Ook de misthoorn verloor zijn functie, maar het gebouwtje staat er nog. Op basis van archieven en oud beeldmateriaal was het mogelijk een vrijwel authentieke replica te maken.
Foto: De Stentor